هميشه به من مي گفت زندگي وحشتناک است ولي يادش رفته بود که به من مي گفت تو زندگي من هستي روزي از روزها از او پرسيدم به چه اندازه مرا دوست داري گفت به اندازه خورشيد در اسمان نگاهي به اسمان انداختم ديدم که هوا باراني بود و خورشيدي در اسمان معلوم نبود شبي از شبها از او پرسيدم به چه اندازه مرا دوست داري گفت به اندازه ستاره هاي اسمان نگاهي به اسمان انداختم ديدم که هوا ابري بود وستاره اي در اسمان نبود خواستم براي از دست دادنش قطره اي اشک بريزم ولي حيف تمام اشکهايم را براي بدست اوردنش از دست داده بودم

خواب دیده بود: در ساحل دریا و در حال قدم با خدا ! روبرو.درپهنه ی اسمان

صحنه هایی از زندگی اش به نمایش در می آمد.

متوجه شد که در هر صحنه دو جا ی پادر ماسه فرو رفته است.یکی جای پای او و

دیگری جای پای خدا.

وقتی آخرین صحنه از زندگی اش به نمایش در آمد،متوجه شد که خیلی اوقات در

مسیر زندگی او فقط یک جای پا بود. همچنین متوجه شد که ان اوقات سخت ترین

لحظات زندگی او بوده است.

این واقعا او را رنجاند و از خدا درباره ی ان سوال کرد:"خدایا تو گفتی چنان چه تصمیم

بگیرم که با تو باشم ،همیشه همراه من خواهی بود. ولی من متوجه شدم که در

بدترین شرایط زندگیا م فقط یک جا ی پاست .نمی فهمم چرا در مواقعی که بیشترین

احتیاج را به تو داشتم مرا تنها گذاشتی؟"

خدا باسخ داد:"فرزند عزیز و گرانقدر،من تو را دوست دارم و هیچ وقت تنهایت نمی

گذارم .زمان هایی که تو در ازمایش و رنج بودی،وقتی تو فقط یک جای پا می بینی ،

من تو را به دوش گرفته بودم."

مداد و خود نویس.......

خود نویس گفت روزی با مداد

کیستی این تیره مغز بی سواد ؟

مهملی پرتی شلی بی حاصلی

چوب خشکی بی خودی زشتی ولی

چون مداد این ها شنید از خود نویس

گفت: خیلی سخت می گیری رئیس.............!

کار اصلی نیست جوهر داشتن

سر ز نقره گیره از سر داشتن

گر مدادی گم شود از کودکی

می خرد با پولکی دیگر یکی

یک مداد مشکی خوب و نفیس

بهتر از صد خود نویس بد نویس